پرسپولیس پس از سال های متمادی ناکامی و شکست ، این فصل روی خوشبختی را دیده و این موفقیت مرهون مدیریت قوی کاشانی و دانش افشین قطبی بوده، اما جریانی ملموس از درون، مانع از ادامه حرکت این باشگاه می شود تا آنجا که امروز می شنویم آقای مدیرعامل قصد همکاری ندارد. او بی آنکه بخواهد عوامل بازدارنده را از کار بیندازد و مقابل رشد سرطان وار عناصری بایستد که موفقیت باشگاه را به مخاطره می اندازند، تصمیم به ترک صحنه گرفته است.

بازیکنان پرسپولیس که در رقابت های امسال امکانات رفاهی کم سابقه ای را در اختیار دارند، لباس های متحدالشکل رسمی دارند، با هواپیمای چارتر به مسافرت رفته اند، چند زمین تمرین دارند، حقوق معوقه آنها پرداخت شده، صدرنشینی را تجربه کرده اند و ... سر به شورش گذاشته اند و این بلوا ، در نهایت به ضرر تیمی تمام می شود که در کنار استقلال ، هویت فوتبال ایران را تشکیل می دهد.

اگر استقلالی ها به خاطر هیولای درون به این روز افتاده اند - که البته بخشی از آن توهم است و اشکالات در جای دیگری است - سرخپوشان پایتخت واقعا از هیولای درون ضربه می خورند و خورده می شوند. کاشانی در گفتگو با مهر گفته دیگر هیچ انگیزه ای برای ادامه کار ندارد و به باشگاه بازنخواهد گشت و اینکه او دست ها را به علامت تسلیم بالا می برد آیا بدین معنی نیست که نمی خواهد مقابل کسی بایستد که مسبب حضور او در این تیم بوده است؟

به هر تقدیر اخبار بسیاری از داخل باشگاه به گوش می رسد که از براندازی افشین قطبی- مردی که به پرسپولیس شخصیت داده- حکایت می کند. پرسپولیس تیمی است که به امانت نزد بازیکنان و مربیان قرار دارد اما گویا عده ای آن را ملک شخصی خود می پندارند و این جریان در نهایت به زمین خوردن تیمی می انجامد که متعاقبا زمین خوردن فوتبال ما را در پی خواهد داشت.